Ordo Administrandi Coenam Dominicam,

SIVE

Sacram Communionem.

Quotquot cupiunt participes fieri Sacræ Communionis indicent nomina sua Parocho, aliqua saltem hora diei praecedentis.

Si quis autem eorum fuerit manifeste criminosus, vel verbis aut facto proximum injuria affecerit, et Populus eo offensus fuerit; Parochus, ejus rei certior factus, advocet eum et commonefaciat ne ullo modo audeat accedere ad Mensam Domini, donec se pravam vitam suam revera púnitenter correxisse, et tum Populo quem offenderit, tum illis quos injuria affecerit, satisfecisse ostenderit; vel ad minimum se hoc quam primum commode fieri possit facturum professus fuerit.

Eodem modo eos etiam admoneat Parochus quos inter se simultates et odia habere intellegat; nec eos, donec invicem reconciliatos esse certo sciat, permittat Mensæ Domini fieri participes. Quorum si alter animo lubenti omnem injuriam sibi factem alteri cendonare velit, et ipse satisfacere pro eo quod inique fecerit; alter vero, ut cum illo in gratiam, prout Christianum decet, redeat, non adduci possit, sed in malitia sua perseveret obstinatus : tum Parochus poenitentem admittar ad Sacram Communionem, pertinacem vero ab eadem arceat. Proviso semper, quod omnis Parochus, si quos ita arceat, ut in hoc vel in præcedenti hujusce Rubricæ capitulo præscriptum est, ante quatuordecim dies exactos totam rem exponat Ordinario, qui cum reo secundum Canonem lege aget.

Mensa, mundo linteamine albi coloris ei in tempore Communionis superposito, in medio Eccelsiæ stet, aut in Choro, ubi Preces Matutinæ et Vespertinæ sunt dicendæ. Et Sacerdos, stans ad septentrionale Mensæ latus, dicat Orationem Dominicam, cum Oratione sequenti, populo genuflexo.

Pater noster, qui es in coelis, Sanctificetur Nomen tuum. Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, Sicut in coelo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie. Et dimitte nobis debita nostra, Sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in tentationem, Sed libera nos a malo. Amen.

Oratio.

Omnipotens Deus, cui omne cor patet et omnis voluntas loquitur, et quem nullum latet secretum : Purifica per infusionem Sancti Spiritus cogitationes cordis nostri, ut te perfecte diligere, et sanctum Nomen tuum digne laudare mereamur. Per Christum Dominum nostrum. Amen.

Tum Sacerdos, ad populum conversus, DECEM MANDATA clarè recitet ; populus autem, genibus flexis, post unumquodque Mandatum a Deo indulgentiam pro violatione ejusdem tempore præterito, et gratiam qua id observent in futuro, in hunc modum postulet.

Minister. Locutus est Deus cunctos sermones hos : Ego sum Dominus Deus tuus: non habebis Deos alienos coram me.

Populus. Domine, miserere nostri, et corda nostra ad servandam hanc legem inclina.

Minister. Non facies tibi sculptile, neque omnem similitudinem quæ est in coelo desuper, et quæ in terra deorsum, nec eorum quæ sunt in aquibus sub terra. Non adorabis ea, neque coles : Ego sum Dominus Deus tuus fortis, zelotes, visitans iniquitatem patrum in filios, in tertiam et quartam generationem eorum qui oderunt me, et faciens misericordiam in millia his qui diligunt me, et custodiunt præcepta mea.

Populus. Domine, miserere nostri, et corda nostra ad servandam hanc legem inclina.

Minister. Non assumes Nomen Domini Dei tui in vanum : nec enim habebit insontem Dominus eum qui assumpserit Nomen Domini Dei sui frustra.

Populus. Domine, miserere nostri, et corda nostra ad servandam hanc legem inclina.

Minister. Memento ut diem Sabbati sanctifices. Sex diebus operaberis, et facies omnia opera tua ; septimo autem die Sabbatum Domini Dei tui est. Non facies omne opus in eo, tu, et filius tuus, et filia tua, servus tuus, et ancilla tua, jumentum tuum, et advena qui est intra portas tuas. Sex enim diebus fecit Dominus coelum et terram, et mare, et requievit in die septimo : idcirco benedixit Dominus diei Sabbati, et sanctificavit eum.

Populus. Domine, miserere nostri, et corda nostra ad servandam hanc legem inclina.

Minister. Honora patrem tuum, et matrem tuam ; ut sis longaævus super terram, quam Dominus Deus tuus dabit tibi.

Populus. Domine, miserere nostri, et corda nostra ad servandam hanc legem inclina.

Minister. Non occides.

Populus. Domine, miserere nostri, et corda nostra ad servandam hanc legem inclina.

Minister. Non moechaberis.

Populus. Domine, miserere nostri, et corda nostra ad servandam hanc legem inclina.

Minister. Non furtum facies.

Populus. Domine, miserere nostri, et corda nostra ad servandam hanc legem inclina.

Minister. Non loqueris contra proximum tuum falsus testimonium.

Populus. Domine, miserere nostri, et corda nostra ad servandam hanc legem inclina.

Minister. Non cupcupisces domum proximi tui, nec desiderabis uxorum ejus, non servum. non ancillam, non bovem, non asinum, nec omnia quæ illius sunt.

Populus. Domine, miserere nostri, et has omnes leges tuas in cordibus nostris, quæsumus, inscribas.

Deinde sequatur altera ex hisce duobus orationibus pro Regina, Sacerdote stante ut antea et dicente,

Oremus.

Omnipotens Deus, cujus regnum est æternum, et potentia infinita ; Miserere universæ Ecclesiæ ; et sic dirige cor electæ famulæ tuæ Victoriæ, Reginæ et gubernatricis nostræ, ut cognoscat se esse ministrum tuum, et ante omnia quærat gloriam et honorem tuum : et ut nos omnesque ejus subditi, agnoscentes, ut decet, eam a te habere imperium, fideliter ei serviamus, eam honoremus, et ipsi humiliter obsequamur, in te et propter te, juxta præceptum et ordinationem tuam. per Jesum Christum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia sæcula sæculorum. Amen.

Sive,

Omnipotens sempiterne Deus, in cujus verbo sancto docemur corda Regnum in manibus tuis esse gubernanda, et a te prout divinæ sapientiæ tuæ visum sit disponi et inclinari : Supplices te rogamus ut cor Victoriæ famulæ tuæ, Reginæ et gubernatricis nostræ, ita disponas et gubernes, ut in omnibus suis cogitationibus, verbis, et operibus, tuum honorem et gloriam semper quærat, et populum tuum curæ suæ commissum in prosperitate, pace, et pietate custodire studeat : Hoc præsta, misericors Pater, propter dilectum Filium tuum Jesum Christum dominum nostrum. Amen.

Deinde dicatur Oratio de Die. Et post eam statim Epistolam legat Sacerdos, dicens, Epistola [Sive Portio Scripturæ pro Epistola assignata] scripta est in Capitulo ________ et incipit ad Versum ________. Finita Epistola, dicat, His explicit Epistola. Deinde, (populo universo se erigente,) legat Evangelium, dicens, Sanctum Evangelium scriptum est in Capitulo ________ et incipit ad Versum ________. Finito Evangelio, cantetur vel dicatur hoc sequens Symbolum, populo adhuc stante, ut antea.

Credo in unum Deum Patrem Omnipotentem, Factorem coeli et terræ, Atque visilibilium omnium et invisibilium :

Et in unum Dominum Jesum Christum, Filium Dei unigenitum, Et ex Patre natum ante omnia sæcula, Deum de Deo, Lumen de Lumine, Deum verum de Deo vero, Genitum non factum, Consubstantialem Patri : Per quem omnia facta sunt, Qui propter nos homines, et propter nostram salutem, descendit de coelis, Et incarnatus est de Spiritu Sancto ex Maria Virgine, Et homo factus est, Crucifixus etiam pro nobis sub Pontio Pilato. Passus et sepultus est, Et resurrexit tertia die secundum Scripturas, Et ascendit in coelum, Sedet ad dexteram Patris. Et iterum venturus est cum gloria, judicare vivos et mortuos : Cujus regni non erit finis.

Et in Spiritum Sanctum, Dominum et Vivificantem, Qui ex Patrie Filioque procedit, Qui cum Patre et Filio simul adoratur et conglorificatur, Qui locutus est per Prophetas. Et unam Catholican et Apostolicam Ecclesiam. Confiteor unum Baptisma in remissionem peccatorum, Et exspecto Resurrectionem mortuorum, Et vitam venturi sæculi. Amen.

Tunc. Parochus annuntiet populo ea quæ Hebdomade sequenti observanda sint Festa aut Jejunia. Tunc etiam, si occasio erit, Communio indecetur celebranda : Denuniationes fiant de conjungendis in matrimonio : Brevia etiam, Citationes, et Excommunicationes perlegantur. Nihil autem in Ecclesia, tempore Officii Divini, promulgetur vel edicatur, nisi a Ministro ; nec ab eo quidquam nisi quod in hujusque Libri Regulis præscriptum sit, aut Reginæ, vel Ordinarii Loci, auctoritate sancitum.

Deinde sequatur Concio, aut una ex Homiliis auctoritate vel jam editis vel posthac edendis.

Postea Sacerdos, ad Mensam Domini reversus, incipat Offertorium, unam vel plures dicens ex hisce sequentibus Sententiis, prout ejus arbitrio visum fuerit.

Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videant opera vestra bona, et glorificent Patrem vestrum qui in cúlis est. S. Matt. v. 16.

Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra ; ubi ærugo et tinea demolitur, et ubi fures effodiunt et furantur: thesaurizate autem vobis thesauros in coelo : ubi neque ærugo nec tinea demolitur, et ubi fures non effodiunt nec furantur. S. Matt. vi. 19, 20.

Omnia quæ vultis ut faciant vobis homines, et vos facite illis : hæc est enim Lex et Prophetæ. S. Matt. vii. 12.

Non omnis qui dicit mihi, Domine, Domine, intrabit in regnum coelorum : sed qui facit voluntatem Patris mei qui in coelis est, ipse intrabit. S. Matt. vii. 21.

Stans autem Zacchæus, dixit ad Dominum, Ecce dimidium bonorum meorum, Domine, do pauperibus : et si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum. S. Luc. xix. 8.

Quis militat suis stipendiis unquam? Quis plantat vineam, et fructu ejus non edit? Quis pascit gregem, et de lacte gregis non manducat? 1 Cor. ix. 7.

Si nos vobis spiritualia seminavimus, magnum est si nos carnalia vestra metamus. 1 Cor. ix. 11.

Nescitis quoniam qui in sacrario operantur, quæ de sacrario sunt edunt : et qui altari deserviunt, cum altari participant? Ita et Dominus ordinavit iis qui Evangelium annuntiant de Evangelio vivere. 1 Cor. ix. 13, 14.

Qui parce seminat, parce et metet ; et qui seminat in benedictionibus, de benedictionibus et metet. Unusquisque prout destinavit in corde suo, non ex tristitia, aut ex necessitate : hilarem enim datorem diligit Deus. 2 Cor. ix. 6, 7.

Communicet is qui catechizatur verbo ei qui se catechizat, in omnibus bonis. Nolite errare, Deus non irridetur : quæ enim seminaverit homo, hæc et metet. Gal. vi. 6, 7, 8.

Dum tempus habemus, operemur bonum ad omnes : maxime autem ad domesticos fidei. Gal. vi. 10.

Est quæstus magnus pietas, cum sufficientia : nihil enim intulimus in hunc mundum ; haud dubium quod nec auferre quid possumus. 1 Tim. vi. 6, 7.

Divitibus hujus sæculi præcipe facile tribuere, communicare : thesaurizare sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam. 1 Tim. vi. 17, 18, 19.

Non enim injustus Deus, ut obliviscatur operis vestri, et dilectionis quam ostendistis in Nomine ipsius, qui ministrastis sanctis, et ministratis. Heb. vi. 10.

Beneficentiæ autem et communionis nolite oblivisci : talibus enim hostiis promeretur Deus. Heb. xiii. 16.

Qui habuerit substantiam hujus mundum, et viderit fratrem suum necessitatem habere, et clauserit viscera sua ab eo, quomodo charitas Dei manet in eo? 1 S. Joan. iii. 17.

Ex substantia tua fac eleemosynam, et noli avertere faciem tuam ab ullo paupere : ita enim fiet ut nec a te avertatur facies Domini. Tob. iv. 7.

Quomodo potueris, ita esto misericors. Si multum tibi fuerit, abundanter tribue : si exiguum tibi fuerit, etiam exiguum libenter impertiri stude : præmium enim bonum tibi thesaurizas in die necessitatis. Tob. iv. 8, 9, 10.

Foeneratur Domino qui miseretur pauperis : et vicissitudinem suam reddet ei. Prov. xix. 17.

Beatus qui intelligit super egenum et pauperem : in die mala liberabit eum Dominus. Psal. xli. 2.

Dum hæ Sententiæ leguntur, Diaconi, vel Ædiles, vel alius quisquam idoneus ad hoc deputatus, Eleemosynas pro Pauperibus, cæteraque populi dona devota, in vase decenti a Parochia ad hoc præparando accipiant : idque reverenter afferant ad Sacerdotem, qui id in Sacra Mensa humiliter offerat et deponat.

Deinde Sacerdos, si Communio celebranda sit, Panis et Vini quod satis judicaverit Mensæ imponat. Quo facto Sacerdos dicat,

Oremus pro universo statu Ecclesiæ Christi hic in terra militantis.

Omnipotens sempiterne Deus, qui per sanctum Apostolum tuum nos docuisti facere orationes, obsecrationes, et gratiarum actiones pro omnibus hominibus : Supplices te rogamus ut clementer [eleemosynas atque oblationes nostras accipias, et Si nullæ sunt eleemosynæ aut oblationes, hæc verba, de eleemosynis et oblationibus accipiendis non sunt dicenda] has preces nostras exaudias, quas offerimus Divinæ Majestati tuæ : Supplicantes ut spiritum veritatis, unitatis, et concordiæ Catholicæ Ecclesiæ tuæ perpetuo inspires : Et præsta ut omnes qui sanctum Nomen tuum confitentur, in sancti verbi tui veritate consentiant, et in unitate et pia charitate concordes vivant. Insuper te rogamus ut omnes Christianos Reges, Principes, et Gubernatores, salvos facias et defendas ; et præcipue famulam tuam Victoriam Reginam nostram : ut sub ea pie et tranquille gubernemur : Præsta quoque universo Concilio ejus, singulisque magistratu sub ea fungentibus, ut recte ac sine personarum acceptione jus dicant, quo scelera et nequitia corrigantur, et vera tua religio, virtusque, stabiliantur. Da gratiam, Pater coelestis, omnibus Episcopis et Parochis, ut tam vita quam doctrina sua verum vivumque verbum tuum anuntient, et sancta tua Sacramenta recte et rite ministrent. Et universo populo tuo tribue gratiam tuam : et præcipue huic congregationi præsenti : ut humili animo et debita reverentia audiant et accipiant sanctum verbum tuum : et tibi fideliter serviant in sanctitate et justitia omnibus diebus vitæ suæ. Supplices etiam te rogamus, Domine, ut pro bonitate tua eos omnes consoleris et adjuves, qui in hac temporali vita tribulatione, moestitia, inopia, morbo, aliisve rebus adversis laborant. Benedicimus quoque sancto Nomini tuo propter omnes famulos tuos in fide et timore tuo defunctos : te rogantes ut gratiam nobis concedas qua, bona eorum exempla secuti, nos una cum illis coelestis regni tui fiamus participes : Hoc, Pater, largiri digneris, propter Jesum Christum unicum nostrum Mediatorem atque Advocatum. Amen.

Cum Parochus celebrationem Sacræ Communionis futuram annuntiat, (id quod semper vel in Dominica, vel in Festo aliquo, proxime præcedenti, faciendum est,) post Concionem aut Homiliam finitam, hanc sequentem legat Exhortationem.

Dilectissimi, propositum habeo, Deo adjuvante, die ________ proximo omnibus pie et devote animo affectis Sacramentum illud consolatorium Corporis et Sanguinis Christi administrare : ut ab eis accipiatur in memoriam Crucis ejus et Passionis piacularis, per quam solam peccatorum remissionem consequimur, et regni coelorum efficimur participes. Quare oportet nos Deo Omnipotenti, Patri coelesti nostro, ideo humiliter et ex animo gratias agere, quia Filium suum Salvatorem nostrum Jesum Christum dedit, non solum ut pro nobis moreretur, sed ut nobis pabulum spirituale fieret in sacrosancto illo Sacramento. Quod cum digne accipientibus res tam divina sit, tam consolatoria, iis autem, qui indigne accipere audeant, tam periculosa : meum officium est vos cohortari, ut interea vobiscum reputetis quanta sit sacrosancti illius Mysterii dignitas, quantum in ejusdem indigna participatione periculum : et ut conscientias vestras, non leviter, nec more hypocritarum coram Deo, sed ita penitus inspiciatis et exploretis, ut vos ad tam coeleste convivium in sanctitate accedentes, et nuptiali illa veste quam in Sacra Scriptura requirit indutos, accipiat Deus ut dignos qui Mensæ illius sacræ fiatus participes.

Quod ut fiat, hæc ineunda est ratio. Imprimis ad normam præceptorum Dei mores vestros exploretis : et in quo intellexeritis vos, voluntate, verbo, aut opere offendisse, in eo iniquitatem vestram flebiliter coram Deo agnoscatis, ita tamen ut certo sit vobis propositum vitam melius instituere. Quod si peccata vestra ea esse deprehenderitis quæ non solum Deo, sed etiam proximis offensioni sint, tum vos oportebit iis vosmetipsos reconciliare, et paratos esse pro virili satisfacere pro omnibus injuriis alii cuicumque per vos illatis, et aliis similiter suas contra vos offensas condonare, sicut et vos pro vestris a Deo veniam impetrare velitis. Quod nisi fiat, ad hoc tantum valet sacræ Communionis participatio, ut damnationem vestram adaugeat. Quare siquis vestri blasphememus sit, si verbi Dei adversarius vel obtrectator, si adulerii vel malitiæ, vel invidiæ, vel alius cujusvis peccati gravioris sit reus, aut propter peccata poenitenter doleat, aut ab illa sacra Mensa se abstineat : ne post sacrosanctum illud Sacramentum